تبليغاتX
شعر
شعر و ترانه
سلام

این دفعه زود برگشتم ،بایه ترانه...

شاعرشنیدنی ست،ولی میل میل توست...


من ازشمانبودم،شبای "آخرعشق"

سپیده مشق بوسه،دوباره ازسرعشق

من ازشمانبودم،ساعت خنده هاتون

شبونه های گریه م،سحرنداره خاتون

من ازشمانبودم،وقتی ترانه می سوخت

یکی شبونه عشقوبغل بغل می فروخت

وقتی که شاعرانه کنده میشدگورعشق

وقتی ترانه میشد وصله ناجور عشق...

من از شمانبودم وقتی پرنده ها پر!!!

پر از هوای رفتن ازین هوای پرپر!!!

من ازشمانبودم....نه!!!از شما نبودم...

+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم بهمن 1389ساعت 12:31  توسط مهدی خادملو  | 

سلام دوستان

مدتی بود(البته طولانی)که بنا به دلایلی از شعر فاصله گرفته بودم و به تبع اون از این وبلاگ.

اسمش رو هرچی میخواین بذارین:بازگشت به اصل،حس نوستالوژیک...خلاصه ش که اینجام...

شاید دوباره شعر.

خواهشم از دوستان عزیزم اینه که با راهنمایی و نظراتشون ،درین مسیر کمکم کنن...

فعلا با یه شعر خیلی خیلی خیلی قدیمی چطورین؟

                                        ************************

از  ابتدای  غزل،انتها  فروشی  نیست!

بخوان و گوش بده! منتهافروشی  نیست

که درد و عشق و شرف شعرمایه های منند،

تو هرچه خرج کنی این سه تافروشی نیست...

برای   این   همه  خفاش  کور   مادرزاد!

چه فرق میکند آیینه ها فروشی  نیست!!

                 

کلاس درس،ردیف ششم! وحرف حساب:

که عدل ،درد علی مرتضی فروشی نیست.

ومشق امشبتان بیست صفحه ازغیرت

که یادتان نرود بچه ها!!!فروشی نیست.

                  

غرل به بیت ششم که رسید،شاعر مرد!!!

نه فرصتی که بگوید"خدا فروشی نیست".

                   

(چه  استکان  قشنگی!!!چقدر  این، آقا؟

عزیز! دست نزن !!هی شما!فروشی نیست!)

                   

...وجای اسم خودش نقطه چین گذاشت،سپس

نوشت پشت سرش شعر ما فروشی نیست.


                                                                      (.................)

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و نهم دی 1389ساعت 17:14  توسط مهدی خادملو  | 

روی یک تخت چوبی افتاده

آفتابی ، غروبی افتاده

بارور چون درخت اما با

لعنت دارکوبی افتاده...

آنطرفتر دو پرده آبی؛

-دختری پای جوبی افتاده-

عکس یک مردبا زمینه قرمز

توی چشمش به خوبی افتاده.

توی آن ساحل پر از قرمز

نعش مرد جنوبی افتاده

ایستادن خلاصه یک مرد

(روی یک تخت چوبی افتاده)

مهدی خادملو

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم خرداد 1387ساعت 23:31  توسط مهدی خادملو  | 

 

159

دونقطه بعد،الو!پادگان؟الو-بله گوشی...

هی هی ترانه بمیرم!چقدر خاموشی

این دسته های کبوتر کلاغ میمیرند!

تایک دقیقه خودت را سیاه می پوشی

باهرچه حس پریدن سپید هم پرواز

مجبور می شوی آخر پرنده بفروشی.

بر عکس قاعده عشق می پری،این را

پای خدا بنویسم و یا فراموشی؟

قرمزترین غزل عمرمی بسوزانم

جاریست در رگ تقدیر من سیاووشی.

من تا همیشه تورا...-بیبب بیب!هی بعدی!

دو بوق ممتد مضحک..-الو،بله،گوشی

+ نوشته شده در  جمعه بیستم اردیبهشت 1387ساعت 2:8  توسط مهدی خادملو  | 

یه قایق شکسته ام توساحل خیس چشات

مثل یه موج میای میری!یه عمره موندم زیرپات

توحسرت ماهی گیرام که توربذارن روسرم

کولی دریاها بشم خشکی روازیاد ببرم

هردفعه موجی میرسه میگم که موج آخره

یکی میگه باهاش برواین یکی باوفاتره!

وقتی به ساحل می زنه تواوج مهربونیه

واسم ترانه میخونه چه موج مهربونیه

پرمیکنه وجودمو ازآبیای عاشقی

لونه میسازن روتنم مرغابیای عاشقی!

برای تخته پاره هام میده امید رفتنو

میاد وزنده میکنه رویای کشتی شدنو

میگه بیا که آسمون دیگه کلک نمی زنه

به زخم قایق خودش دریا نمک نمی زنه

*******

تکون آخرو نداد دستای تو پری!پری!

مثل یه شعر ناتموم نداشتی بیت آخری

چشمای تو ازم گرفت یه فرصت پاشدنو

نذاش سیاه لعنتی یه لحظه دریا شدنو

چیزی نموند ازم به جزیه تخته که قلب منه

آبی خیس دست تو قلبموداره میشکنه

میگه به باد لعنتی یه قایق رفته به باد

وقتی که بادبونی نیس میخواد بیاد میخوادنیاد!

توچنگ سردماسه ها یه عمره موندنی شده

اون قایق دکل طلا !حالا سوزوندنی شده

حسرت شهر بندری داره دیوونش میکنه

صدای سوت کشتی ها آره دیوونش میکنه

آی موج آخری بزن!تموم کن این ترانه رو

منو ببر!بدون من نرو!تو روخدا نرو...

مهدی خادملو

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387ساعت 1:40  توسط مهدی خادملو  | 

تو شهر باروون . یه چتر بسته

منو خیابون  . یه چتر بسته

تو شهر باروون   صدای من نیست

ترانه مال یکی شدن نیست

تو شهر باروون غزل غزل غم

گلایه خیلی . ترانه ها کم 

من  از تو سردم  من از تو خیسم

دیگه ترانه  نمی نویسم

*  *  * *

میگن که گفتی . منو از تو سیرم

- پری بمیرم پری بمیرم -

 بگو دروغه  بگو نگفتم

من از چشاشون بذار بیفتم

اگه بهاری  اگه خزونی

چه فرقی داره  وقتی نمونی

*  *  * *

یه هم صدای غریبه باشه

دروغه باشه فریبه باشه

نگو یه رویاست . یه آرزو -  نه  -

نگو که میری نگو  نگو -  نه  - 

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هشتم اسفند 1386ساعت 23:8  توسط مهدی خادملو  | 

چند متری طناب آ  

                           و

                        ی

                         ز

                        ا

                        ن


           159

چند متری طناب ، آويزان

آن طرف تر دو قاب ، آويزان

دختری با دوچشم آبی ، از

گردنش آفتاب ، آويزان ؛

ميرود روی چارپايه بعد ،

ميشود از طناب آويزان ...

***                

صبح با باد هی تکان می خورد

يک بغل شعر ناب آ

                      و

                      ی

                      ز

                      ا

                      ن

                      .

                               مهدی خادملو


    

                           159

خدا که رفت توی قطاری و جا نشد ،

يکی ميان آن همه ، مردانه پا نشد

درست بعد حادثه مردی بلند شد :

« کمی شلوغ کوپه ما بود و ما نشد

که پا شويم و سر بگذاريم توی دست

و جايمان ... خلاصه از اين حرفها ... نشد !

*

و زن که عشق لای کتابش ورق نخورد –

ده بود ، داد زد که هوا هم هوا نشد !

*

ببين چه حرف های غريبی بلد شدم

اگر که باب طبع شما شد ، ويا نشد.

                        مهدی خادملو

--------------------------------------------                

           159     

حتی برای زمزمه شعری بلد نبود

مردی که دوست داشتنش مستند نبود .

- باشد بخند ، هيچ تعارف نکن ، بخند !

گاهی نمی شود که نخنديد و بد نبود .

تهديد يا که هر چه شما معنی اش کنيد .

اين بخت بسته با من اگر تا ابد نبود ؛

من بال می شدم همه آسمانتان

- را ...

         : ( کات ! کات !  خسته نباشيد ، بد نبود .)

                                                        مهدی خادملو


                  159

سه نقطه ، بعد ؛ « الو ! پادگان . الو ! گوشی ...

- هی هی ترانه بميرم چقدر خاموشی

اين دسته های کبوتر کلاغ ميميرند

تا يک دقيقه خودت را سياه می پوشی .

با هرچه حسّ پريدن سپيد هم پرواز !

مجبور ميشوی آخر پرنده بفروشی

برعکس قاعده عشق می وزی ، اين را

پای خدا بنويسم و يا فراموشی ؟

قرمزترين غزل عمرمی ، بسوزانم !

جاريست در رگ تقدير من سياووشی .

من تا هميشه تورا ... بيب ! بيب ! - هی بعدی !  

دو بوق ممتد و مُضحِک ؛ - الو ، بله ؟ گوشی ...

                                                         مهدی خادملو


 

 

+ نوشته شده در  شنبه هشتم دی 1386ساعت 15:36  توسط مهدی خادملو  |